از گذشته رها

من ز دست زلف مشکینت خطاها دیده‌ام

زان دو حال شاد و غمگینت جفاها دیده‌ام

گر ز خشمت جان عاشق سوخت بگذار و برو

من ز بهتان رقیبان ناسزاها دیده‌ام

غمزه‌ها دیدم که بارش روی دوشم مانده و

ور میان جان و جانان ماجراها دیده ام

از غریب و آشنا آزرده‌دل ماندم بسی

چون ز دست نارفیقانم بلاها دیده ام

عیبِ من گفتی و پنهان عیبِ خود کردی به ناز

زان خطاها و جفاها کودتاها دیده‌ام

هرکه لب بگشود بر من، زخم شد هر گفته‌اش

من ز لب‌های دروغین، بد صداها دیده‌ام

رفته‌ام تا انتهای خویش جایی در عدم

زین جهان بی مروت ادعاها دیده ام

سجاد ممیوند