از گذشته رها

به صومعه برو! برای چه می‌خواهی گناهکارانی در دامن خود بپرورانی؟ من خود کم و بیش درستکارم، و با این همه می‌توانم خود را به چه چیز‌هایی متهم دارم که بهتر می‌بود هرگز از مادر زاده نمی‌شدم. من بسیار خودبینم، کینه‌توزم، جاه طلبم. به یک اشاره من، گناهان، بیش از آنچه اندیشه برای دریافتن و تخیل برای انگاشتن و وقت برای به انجام رساندن آن لازم است به سوی من روی می‌آورند. موجوداتی مانند من که میان زمین و آسمان می‌خزند به چه کار می‌آیند؟ ما همه نابکاران گستاخی هستیم، سخن هیچ یک از ما را باور مدار. سرخود گیر و به صومعه برو.

---

پی نوشت:
مدیتست دارم فکر میکنم پس کی قراره منم برای مدتی بخندم و شاد باشم و چیزایی که میخوام پیش بیاد و خداروشکر کنم. 4 سال شد که روی خوشی ندیدم.4سال شد که حس خوب ، که خندیدن ، که راحت بودن ندیدم. من فقط میخواستم زندگی کنم همین.